counter create hit
مطالب مرتبط:

مدیران کل جدید دفتر حقوقی و خدمات آرشیوی کتابخانه ملی معرفی شدند

رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران طی احکامی مدیران کل جدید «دفتر حقوقی و امور استان ها» و «خدمات آرشیوی» این سازمان را منصوب کرد.

مراسم تودیع مانند مراسم ختم است/ تحولات بنیادین در برنامه سوم شهر

شهردار پیشین تهران با اشاره به آغاز فرایند تدوین برنامه سوم طی روزهای آینده و اتمام آن تا پایان تیرماه گفت: این طرح پس از تکمیل، برنامه به شورا تقدیم می شود تا از ابتدای سال ۹۸ اجرایی شود. ...

فیلم | هشدار دادستان کل کشور به سود جویان بازار ارز

حجت الاسلام و المسلمین محمدجعفر منتظری با اشاره به مبلغ اعلام شده برای ارز تصریح کرد: 4 هزار و 200 تومانی که دولت اعلام کرده حتماً با کارشناسی انجام گرفته است و ما نسبت به تعیین مبلغ اظهار نظر نمی کنیم اما چند نکته باید مورد توجه قرار بگیرد اول اینکه دولت برای نر ...

بازیگر نقش فهیمه‌ی معمولی هلال احمری شد

نسرین نصرتی، بازیگر نقش «فهیمه معمولی» در سریال پایتخت مهمان هلال احمر شد و با پوشیدن لباس قرمز هلال به عضویت داوطلبانه جمعیت هلال احمر درآمد.

حضور عربستان در جشنواره فیلم کن برای اولین بار!

عربستان سعودی قصد دارد برای نخستین بار در جشنواره فیلم کن حضور یابد.

فیلم | اعتراض فلسطینی ها به کشته شدن یک روزنامه نگار

معترضان به کشته شدن «یاسر مرتجی» روزنامه نگار فلسطینی با بستن دهان های خود و حمل عکس های وی خواستار اجرا شدن عدالت برای مقصران این حادثه شدند. «یاسر مرتجی» در حال پوشش خبری راهپیمایی های بازگشت بزرگ و تصویربرداری از تجمع بزرگ مردم غزه در نزدیکی خاکریز امنیتی واقع در ...

«فروشنده» را از زاویه ای دیگر تماشا کنید

هوشنگ گلمکانی در آیین دیدار فیلم مستند «درباره فروشنده» که مستندی درباره فیلم سینمایی «فروشنده» است، گفت: یکی از مهم ترین جنبه های فیلمهای فرهادی فیلمنامه هایش است و این ایرادات کودکانه که به این فیلم گرفته می شود، چیزهایی نیست که از چشم کسی مانند فرهادی دور مانده ...

طنز؛ کنکورت را هضم و دفع کن

میثم ابراهیم نژاد بازرگانی در ستون طنز روزنامه جهان صنعت نوشت: همین الان که دارم این متن را می نویسم، تنها چیزی که باعث شده دست به قلم شوم، صدای نخراشیده روی مخی است که دارد از داخل تلویزیون داد می زند که: «کنکوری ها! برای شما یه برنامه درجه یک داریم. اگر ب ...

مشکلات مالی ساخت «باران سرب» را منتفی کرد

مهر نوشت: به گفته داریوش غذبانی کارگردان سینما، ساخت فیلم سینمایی «باران سرب» به دلیل مشکلات مالی منتفی شد.

سریال «دیوار به دیوار ۲»؛ برند جذابی که سوخت

سریال «دیوار به دیوار 2» با وجود فراهم بودن تمام امکانات تولید، در فصل دوم نتوانست موفقیت فصل اول را تکرار کند و در جایگاه قابل قبولی بایستد. همزمان با پخش قسمت های پایانی این سریال، دلایل عدم موفقیت آن را بررسی می کنیم. ...

بازیگر «پایتخت»: از صحنه سقوط بالن جان سالم به در بردم

نسرین نصرتی، بازیگر نقش فهیمه در سریال «پایتخت» برای اولین بار از اتفاق تلخی گفت که در صحنه سقوط بالن برایش رخ داد.

اهدای جایزه بهترین فیلم اول در جشنواره جهانی فجر

امسال برای نخستین بار در جشنواره جهانی فیلم فجر، جایزه ای به فیلم های اول اهدا می شود که داوران این بخش شامل دو سینماگر خارجی و یک ایرانی خواهند بود.

اراکی ها با ۹۷ درصد بیننده، رکوردار تماشای تلویزیون در نوروز ۹۷ بودند

آخرین نظرسنجی ها درباره میزان مخاطب ویژه برنامه های تلویزیون در نوروز امسال نشان می دهد که اراکی ها با ۹۷ درصد بیننده، رکوردار تماشای تلویزیون در نوروز ۹۷ بودند. ...

فیلم های کمدی تا ساعت ۱۷ امروز اکران نمی شوند

به مناسبت شهادت امام موسی کاظم(ع)، فیلم های کمدی تا ساعت ۱۷ در سالن های سینما نمایش داده نمی شوند.

روایت حجت الاسلام قرائتی درباره داستانی عبرت آموز از سیره امام کاظم (ع) +فیلم

بُشر بن حافی زمانی که متوجه شد امام کاظم (ع) از مراسم پایکوبی او ناراحت است، پای برهنه به سوی حضرت دوید.

اشکان خطیبی با «پنج ستاره» در تلویزیون

بعد از اتمام ایام نوروز پخش مسابقه «پنج ستاره» به روال عادی خود بازمی گردد.

فیلم | کریستیانو رونالدو؛ مردی که تمام نمی شود

کریستیانو رونالدو؛ کسی که طعنه ها، فقط شمشیر انتقامش را صیقل می دهد... کسی که اول همین فصل، "یک تمام شده " نام گرفته بود...

فرهنگ عامه دوستی و بیش از نرخ

فرهنگ عامه پسند تجاوز را رمانتیزه می کند

جولی بک اقیانوس اطلس — ادوارد است. چاک ما. لوید جدول. بالاتر در سریال "بافی قاتل خون آشام کش"۴. پسر علامت دست در فیلم "عشق در واقع"۵. خوانندگان اصلی گروه موسیقی راک ببینید با آهنگ despre anissa. بسیاری از قهرمان احساسی که من در جوانی من با استفاده از آنها دو برابر می رفت عملکرد قالب. و مانند یکی از آن تصاویر که توهم نوری را می توان تنها کمی فاصله لازم بود به شکل اصلی من به یاد داشته باشید. هریک از این شخصیت ها به نوعی مرزهای رضایت را زیر پا می گذاشتند، یا حداقل مبهم می کردند، چون سلطه جویانه زنان را دنبال می کردند بدون آنکه چندان توجهی به میل آن زنان داشته باشند. اما اَعمال این شخصیت ها، و بی شمار مردِ برجستۀ دیگر در عرصۀ فرهنگ عامه پسند، بیشتر احتمال دارد که فریبنده و ملیح تصویر شود، تا ترسناک.رمانس اغلب به قدری پیگیری نیاز دارد. (بالأخره یک نفر باید حرکت اول را بزند). و مطمئناً پیگیری هم یک طیف دارد: برخی ژست های به ظاهر رمانتیک در فرهنگ عامه پسند به سمت کارهای هولناک یا غیرقانونی میل می کنند؛ گاهی هم فقط قدری چندش اند یا درجۀ شوقشان بالاست. ولی با نگاهی به برخی از این قصه های عشقی، می فهمیم که توجه نشان دادنِ ناخوانده و ناخواستهْ سندی بر اشتیاق مردان است و زنان باید از آن استقبال کنند. در چندین مورد، آن شخصیت های مذکری که زیاده روی شان محرز بود (به عنوان مثال، واقعاً خودشان را بر زنی تحمیل کرده بودند) به سرعت بخشیده می شدند یا عمل شان به صندوقچۀ ذهن سپرده و فراموش می شد.در فیلم هایی که دوران رشدم می دیدم، مردِ دلباختهْ بی دعوت با ضبط صوتی زیر پنجرۀ خانۀ زن ظاهر می شد، یا بی اجازه به اتاق خواب او وارد می شد تا تماشاگر خواب زن باشد، یا احساساتش را روی یک پلاکارد به نمایش می گذاشت در حالی که شوهرِ زنِ محبوبش در اتاق بغلی نشسته بود. همۀ این کارها به نظر آن زنان دلپذیر می آمد. پس به نظر من هم دلپذیر می آمد. همراه با ترانۀ «نظرت را عوض کن»۷ از گروه کیلرز («اگر جواب نه است، می توانم نظرت را عوض کنم؟») و «هفت دقیقه در بهشت»۸ از گروه فال اوت بوی («دائم به خودم می گویم که از آن مدل آدم های بیچاره نیستم، ولی کارم را به جایی رسانده ای که از بین پرده ها دنبالتم») هم خوانی می کردم، بی آنکه لحظه ای درنگ کنم که متن این ترانه ها چه دلالتی دارند.در ماه های اخیر، ادعاهای آزار جنسی در صنعت سرگرمی و جاهای دیگر جوشیده اند. در همان حال که در پشت صحنه رفتار درنده خوی مردانه تحمل و لاپوشانی می شد، روی صفحۀ تلویزیون و لای صفحۀ کتاب ها و در موج های رادیو این رفتارها ستوده می شد. به تعبیر همکارم لنیکا کروز، «فرهنگ تجاوز واقعاً همه جا هست». روایت های یک فرهنگ اند که در تعیین هنجارهایش نقش دارند. تحقیقات تاکنون دریافته اند که کمدی های رمانتیک رفتارهای تعقیب گرانه را هنجارسازی می کنند. پس تصور این نکته هم دشوار نیست که داستان های مسموم عشقی نیز می توانند اجبار را هنجارسازی کنند. یعنی می توانند آدم ها (به ویژه زنان) را درگیر این سؤال کنند که: آیا، یا چه زمانی، به مرزهایشان تعدی شده است، چه زمانی باید خوشش شان بیاید و از کجا باید بترسند؟                                                                                                                              •••     بهتر است صحبت را با دلهره آورترین نمونه هایی شروع کنیم که فرهنگ عامه پسند رفتار تعدی گرانه را بخشیده و تبرئه کرده است: در نمونه های متعدد، حملۀ جنسی آغازگر یک داستان عشقی است. در سریال «بیمارستان عمومی»۹، طولانی ترین سریال آبکی تلویزیونی که هنوز هم در حال پخش است، داستان «زوجی فوق العاده» یعنی لوک و لورا در یک قسمت سریال در اکتبر ۱۹۷۹ شروع شد: وقتی که لوک به لورا در دیسکویی که هر دو کارمندش بودند تجاوز کرد. در نهایت، آن سریال از تعبیر «اغواگری» به جای تجاوز برای این واقعه استفاده کرد، و این دو به هم دل دادند. مدتی بعد، در یک قسمت در سال ۱۹۸۱ که رکورد زد و ۳۰ میلیون نفر آن را تماشا کردند، لوک و لورا ازدواج کردند. آنتونی گری، بازیگری که نقش لوک را داشت، گفته است که آن تجاوز «در کمال تأسف، رمانتیزه شد». اما او در همان مصاحبه چنین توصیفی از لوک کرد: «یک شخصیت رمانتیک کلاسیک، یک ضدقهرمان کلاسیک». در «بیمارستان عمومی»، حملۀ جنسی به جای آنکه اساس اعتماد دوطرفه را به باد بدهد، همچون بنیانی تصویر شد که می توان رابطه ای را روی آن بنا کرد. این الگو را سایر برنامه های تلویزیونی و فیلم های سینمایی نیز پذیرفته اند.مثلاً در فیلم علمی تخیلی «بلید رانر»۱۰ (۱۹۸۲)، قهرمان داستان ریک دیکارد یک بار خود را به یک روبات انسان نما به اسم ریچل تحمیل می کند. اما این لحظه، به شکلی رمانتیک تصویر می شود و حتی یکی از موسیقی های ساکسیفونی جذاب دهۀ ۱۹۸۰ برایش ساخته شده است. کیسی سیپریانی در مجلۀ اسلیت دربارۀ فیلم ادامۀ آن، یعنی «بلید رانر ۲۰۴۹»۱۱ که در سال ۲۰۱۷ اکران شد، می نویسد: «بخش مهمی از پی رنگ داستانی بلید رانر جدید بر پایۀ این باور است که دکارد و ریچل در فیلم اول عاشق همدیگر شدند، اما به اصطلاح عشق آن ها نتیجۀ یک رابطۀ جنسی اجباری است». به همین ترتیب، در فصل اول «بازی تاج وتخت»۱۲، رابطۀ بین دنریس تارگرین و خال دروگو را داریم که همچون یک عشق باشکوه ترسیم می شود، عشقی که دنریس از طریق آن نهایتاً به فرمانروایی می رسد. این رابطه در شب عروسی آن دو آغاز می شود. شبی که دختر نوجوان زار می زند و بیهوده سعی می کند نگذارد دروگو او را برهنه کند. (این صحنه با توصیفی که در کتاب اصلی آمده است، فرق دارد).ماهیت سریالی تلویزیون، به طور خاص موجب می شود که بسیاری از برنامه ها حمله را به فراموشی بسپارند: یک شخصیت در گذشته ها تجاوز کرده یا سعی در تجاوز داشته است، اما زمانی می رسد که دیگر تبهکار دانستن او به درد داستان نمی خورد. در سریال «دختر سخن چین»، که کمتر سریالی به اندازۀ آن در فرهنگ نوجوانان اواخر دهۀ ۲۰۱۰ رسوخ کرد، رفتار درنده خویانه مثل نقطه ای سیاه در گذشتۀ یک شخصیت است که هر وقت سریال بخواهد مسیر او را عوض کند، پاک می شود. چاک بس، پسر پولدار زن باره، در همان قسمت اول که وارد میدان نمایش می شود، سعی می کند خودش را به دو دختر تحمیل کند: یکی سرینا، و دیگری جنی که دانشجوی سال اولی است. ظرف چند قسمت، گویا این واقعه ها از خاطرۀ برنامه پاک می شوند. چاک از ضدقهرمان به نقش اول رمانتیک تبدیل می شود.خُب، دقیقاً هم این طور نیست. رفتار چاک در طول این رمانس محبوب، با بلر والدورف، اغلب از حالت جذاب به شکلی اجبارگرایانه یا آزار عاطفی صریح درمی آمد. در فصل اول، پس از آنکه وبلاگ «دختر سخن چین» افشا می کند که بلر با چاک و یک پسر دیگر خوابیده است، بلر سراغ چاک می رود تا به او دلداری بدهد. جواب او از این قرار است:«وقتی خوشگل، لطیف و دست نخورده بودی، برام جذابیت خاصی داشتی. ولی الآن مثل یکی از اون اسب های عربیِ پدرم شدی: حسابی سوارکاری می کرد و بعد با تن خیس ولشون می کرد. من دیگه تو رو نمی خوام و نمی فهمم چرا کس دیگه ای هم باید تو رو بخواد».این صحنه رمانتیک نیست، اما مانع خاصی هم بر سر راه پیشرفتِ داستان عشقی آن دو ایجاد نمی کند. در انتهای فصل، چاک با کلماتی که در عروسی پدرش می گوید به بلر اظهار علاقه می کند. چاک خیره به بلر می گوید: «وقتی با عشق حقیقی روبه رو می شی، دست برنمی داری، حتی اگر طرف التماس کنه که بی خیال شو». این مجموعه با عروسی چاک و بلر خاتمه می یابد.گرچه تجاوز مکرراً برای افزودن درام در داستان ها استفاده می شود، نمایش ها اغلب پرداخت واقع بینانه ای از جدایی رابطه ندارند یا اصلاً به آن نمی پردازند. در «بافیِ خون آشام کُش»، یکی دیگر از شخصیت های محبوب هواداران یعنی اسپایکِ خون آشام سعی می کند به بافی تجاوز کند تا بافی به عشق او اعتراف کند. اسپایک می گوید: «می خواهم کاری کنم که حسش کنی». در ادامۀ سریال، شخصیت اسپایک همچنان محبوب بافی می ماند: او روح پیدا می کند (به معنای دقیق کلمه، چون قبلاً که خون آشام بود روح نداشت) و رابطۀ صمیمانه (ولی نه آشکارا جنسی) با بافی را از سر می گیرد.حتی شایع تر از متجاوز بخشوده شده، قهرمان رمانتیکی است که تلاشش برای اغواگریْ تنه به تنۀ آزار می زند. در مجموعۀ «حماسۀ گرگ ومیش»، خون آشام ملال انگیز قصه یعنی ادوارد کالن نه تنها در کتاب اول وارد خانۀ محبوبه اش بلا می شود تا او را در خواب تماشا کند، بلکه در ادامه یعنی در کتاب سوم موتور ماشین بلا را پایین می آورد تا نگذارد خانه را ترک کند. اما خوانندگان قرار است این را یک ژست محافظت کننده ببینند: ادوارد چنین کرد چون عاشق بلا است، چون می خواهد بلا امن باشد.گاهی اوقات اذیت کردن هم در قاب لاس زدن های بی پروا گذاشته می شود. داستان عشقی مردیت گری و درک (موسوم به دکتر مک دریمی) در سریال پزشکی «آناتومی گری»۱۳، با آزار در محل کار آغاز می شود. مردیت در یکی از قسمت های اولیه می گوید: «برام سؤال شده چرا این قدر مصمّم هستی که با تو بیرون برم؟ می دونی که رییس من هستی. می دونی که این کار خلاف قوانین است. می دونم که هرقدر بگی، جواب من منفی است». مک دریمی جواب می دهد: «خُب، بامزه است، مگه نه؟» (این دو در ادامه ازدواج می کنند و خانواده تشکیل می دهند).این صحنه ها در کنار هم این برداشت را ایجاد می کنند که رمانس نیازمند میل یک مرد است، ولی لزوماً نیازمند میل زن نیست. در نظر زن، رمانس از این حقیقت برمی آید که طرف مقابل به او میل دارد. در پایان فیلم کمدی رمانتیک «هرچی خواستی بگو» (۱۹۸۹)، مدتی پس از آنکه شخصیت اصلی داستان لوید دابلر یک ضبط صوت را زیر پنجرۀ اتاق قهرمان زن داستان یعنی دایان کورت می گیرد تا بلکه پس از جدایی شان دوباره به او برسد، دایان نهایتاً می آید تا به لوید بگوید که به او نیاز دارد. لوید می گوید: «یک سؤال؛ اینجایی چون به یک نفر نیاز داری یا چون به من نیاز داری؟» او یک لحظه این گزینه را در نظر می گیرد که میل دایان هم اهمیت دارد. موسیقی اوج می گیرد، و او می گوید «فراموشش کن»، سپس سراغ بوسه می رود. «برام مهم نیست». البته که برایش مهم نیست.                                                                                                •••در موسیقی هم ابداً با کمبود ترانه هایی مواجه نیستیم که ژست های تهدیدآمیز یک مرد را تمجید می کنند: از «عزیزم اون بیرون سرده»۱۴ («بگو، توی این نوشیدنی چیه؟»)، تا «هر نفسی که می کشی»۱۵ («حواسم به تو خواهد بود»)، تا «تقصیر را بیانداز (گردن الکل)»۱۶ («می شنوم که میگی چه کار رو نمی کنی / ولی می دونی که شاید اون کار رو بکنی»). و صدالبته سرود رسمی رابین تیک برای «مرزهای مبهم»۱۷ که سوژۀ صحبتم در این نوشتار است («می دانم که این را می خواهی... فقط بگذار رهایت کنم»).سبک ایمو، همان ژانر اکثر سرودهای رمانتیک دوران جوانی ام، معجون بسیار قدرتمندی از رمانس و خشونت است. بسیاری از ترانه های ایمو پُر از اشتیاق و رؤیاپردازی دربارۀ عشق های یک طرفه اند، ولی داستان هایی که از پیگیری مصرّانه می گویند، وقتی امور به دلخواه راوی پیش نرود، گاهی اوقات شتابان به تعدّی آشکار علیه زنان می رسد. و ایمو ژانری بود که مردان سلطۀ سنگینی بر آن داشتند. یکی از ترانه های فال اوت بوی می گوید: «من را مثل یک قوطی دور گردنت بیانداز / با وزنم پایین کشیده می شوی، می بینم که خفه می شوی / چقدر رنگ آبی کبود به تو می آید». در آهنگ «جود لاو و یک ترم خارج»۱۸ از گروه راک برندنیو، خواننده چنین تأسف می خورد: «حتی اگر هواپیمایش امشب سقوط کند / بالاخره راهی پیدا می کند تا حالم را بگیرد / مثلاً اینکه در لاشه نسوزد / یا توی دریا غرق نشود».اما حتی در آن ترانه های عاشقانه ای که صراحتاً خشن نبودند، همان هایی که وقتی با واکمن در اتوبوس سرویس مدرسه گوش می دادم قلب های کارتونی توی چشم هایم درمی آمدند، معنای عشق این بود که تا وقتی «بله» نگرفته ای دست برنداری. خوانندۀ گروه جیمی ایت ورلد در ترانۀ «کار»۱۹ می خواند: «کاش فقط یک بار به من اجازه می دادی، فقط یک بار». (در ادامه هم این بود: «کار و تفریح، هرگز درست نیست مثل ما، این دو تا قاطی هم شوند».) ترانۀ «به طریق عشّاق»۲۰ از گروه دشبوردکانفشنال این طور شروع می شود: «آن دختر گفت: باید صادق باشیم، اگه این طرف ها دنبال صید می گردی، داری وقتت را تلف می کنی». پس از این پاسخ منفی مؤدبانه، خواننده از پی گیری دست برنمی دارد. «من به تو متعلق خواهم بود، اگر بگذاری برسم. این به طریق عشّاق ساده است، پس با تردید پیچیده اش نکن».«با تردید پیچیده اش نکن» می تواند شعار فرهنگ تجاوز باشد. آنچه مردان می خواهند را بدهیم و تردید نکنیم؛ داستان های عشقی مان را با نگرانی دربارۀ رضایت پیچیده نکنیم.                                                                                               •••اتهام های اخیرِ حمله و آزار جنسی (از جمله علیه اد وست و یکِ بازیگر که نقش چاک باس را بازی می کرد، و جس لیسی خوانندۀ اصلی برندنیو) مرا واداشتند نگاهی دوباره به آن داستان های عشقی بیندازم که در دوران رشد، مرا شکل دادند. مشخصاً وست ویک که اتهام تجاوز علیه خود را انکار کرده است، همان چاک بس نیست. و متن ترانه های زن ستیزانه ثابت نمی کنند لیسی (که بدون اعتراف به خطاکاری، عذرخواهی کرده است) با زنان جوان بدرفتاری کرده است. اما من هم نمی توانم این تناظرها را تصادف محض بنامم. در بحث زنان و کودکان، هم محصولات و هم دست اندرکاران صنعت سرگرمی در دل یک فرهنگ آزار شکل گرفته اند. و اگر اَعمال دست اندرکاران این صنعت برای مدتی طولانی در لفافه بمانند، همیشه می توانیم محصولات شان را ببینیم و بشنویم.آن پی رنگ های داستانی که روی صفحۀ نمایش بازی می شوند، در دنیا هم بازی می شوند: آزارگران عذرخواهی می کنند، و شانس توان یابی دوباره به آن ها داده می شود. موارد ادعای بدرفتاری جنسی در سابقۀ یک مرد، هرجا ناخوشایند باشد، به سادگی فراموش می شوند. آن استوانه های فرهنگی رمانتیک ما مصداق های ریز و درشتی در زندگی واقعی دارند.مثلاً ماجرای خانم جوان بی نامی را در نظر بگیرید که یک قرار ناخوشایند با عزیز انصاریِ کمدین را شرح داده است که در طول مدت دیدار، به گفتۀ آن خانم، انصاری مکرراً برای رابطۀ جنسی به او فشار آورد. انصاری در پاسخ خود گفت آن اتفاق «بنا به همۀ شواهد، کاملاً بر اساس رضایت بوده است»؛ آن خانم که او را متهم کرده است گفت «احساس تعرض» داشته است. ناظران دربارۀ توصیف دقیق برخورد آن دو اختلاف نظر دارند، ولی بسیاری هم آن را مصداقی از این می دانند که مردان و زنان یاد گرفته اند مسئلۀ رضایت را متفاوت ببینند. آنا نورث در مجلۀ ووکس دربارۀ ماجرای انصاری نوشت: «پسران در سنین پایین، از فرهنگ عامه پسند، و از بزرگ ترهایشان و همسالانشان یاد می گیرند اینکه مجبور باشند یک زن را برای رابطۀ جنسی متقاعد کنند طبیعی و بهنجار است، و تعرض های کوچک مکرّر به مرزهای او هم یک شیوۀ مقبول برای این کار است؛ یا شاید هم یگانه شیوۀ این کار».آدم ها وقتی روایت های رمانتیک شان را در عمل پیاده می کنند، اغلب (آگاهانه یا ناآگاهانه) آن ها را با داستان های عاشقانه ای مقایسه می کنند که شنیده اند. وقتی داستان هایی از این قبیل روی هم تل انبار می شوند، می توانند مثل پرتوهای رادیواکتیو به درون ذهن ها و رابطه هایمان رسوخ کنند. برایم سخت بوده است که درک کنم چه مقدار از میل هایم، آغشته به این سموم، جوانه زده اند؛ و از آن سخت تر، اعتراف به این حقیقت است. ترانه های ایمو ماهیت اعتراف گونه و آسیب پذیری داشت که موجب می شد احساس کنم انگار هدفون هایم یک خط مستقیم به قلب پسران زده اند. فکر می کردم آن ها طالب شکار کردن اند، پس من هم طالب این میل شان می شدم.در ایام نوجوانی، میلم به آنکه کسی به شکلی رمانتیک دنبالم باشد، چنان قوی بود که وقتی در راهروی دبیرستانمان پسری را جلوتر از خودم دیدم که از او خوشم می آمد، به جای آنکه به او برسم تا حرف بزنیم، وانمود کردم او را نمی بینم و در میان جمعیت از او جلو زدم تا ببینم آیا دنبال من می آید یا نه. چقدر از آن کارم به خاطر نپختگی نوجوانی و عدم اعتمادبنفس بود، و چقدر به خاطر این که اعتقاد داشتم اگر منفعل و بی توجه به نظر برسم مطلوب تر می شوم؟ مگر نه آنکه وقتی ریشه های میل هایتان را از خاکی که در آن جوانه زده اند بیرون بکشید، آن میل ها را از بین می برید؟همکارم مگان گربر عصر فعلی مان را چنین توصیف کرده است: «زمانه ای که در آن فمینیسم و پاک دینی، و مثبت اندیشی جنسی و خجالت دادن جنسی، و پیشرفت و فقدانش، درهم آمیخته اند تا همه چیز را، به قول آن حسن تعبیرِ مطبوعِ فیس بوکی ’پیچیده‘ کنند». فرهنگ ما دست به کار آن شده است که چیزها را پیچیده کند: که دربارۀ ارزش رمانتیزه کردن داستان هایی چون وچرا کند که، در آن ها، یکی در تعقیب دیگری است: یا او را خسته و فرسوده می کند، یا او را علی رغم میلش دنبال خود می کشد. اما تصدیق وجود نقص و خدشه در این ایده ها آن ها را از میان نمی برد. این ایده ها همچنان در فضای مابین افراد شناورند؛ این ها همان گل ولایی هستند که وقتی تلاش می کنیم همدیگر را روشن تر و شفاف تر ببینیم، باید از میان شان بگذریم.پی نوشت ها:• این مطلب در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۱۸ با عنوان «When Pop Culture Sells Dangerous Myths About Romance» در وب سایت آتلانیتک منتشر شده است و وب سایت ترجمان در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۹۶ آن را با عنوان «فرهنگ عامه پسند تجاوز را رمانتیزه می کند» منتشر کرده است.•• جولی بک (Julie Beck) روزنامه نگار آمریکایی و از دبیران ارشد آتلانتیک است. ترجمان پیش از این، چند مطلب از او منتشر کرده است. «دوستی ها در بزرگسالی چگونه تغییر می کنند؟» و «در پس دستشویی نوشت ها» نمونه هایی از آن هاست.[۱] نام شخصیت اصلی مرد در سریِ رمان ها و فیلم های حماسۀ گرگ ومیش (The Twilight Saga) [مترجم].[۲] نام شخصیت اصلی مرد در سری رمان ها و فیلم های دختر سخن چین (Gossip Girl) [مترجم].[۳] نام شخصیت اصلی مردم در فیلمِ عاشقانۀ «هر چی خواستی بگو» (Say Anything) [مترجم].[۴] Buffy the Vampire Slayer[۵] Love Actually[۶] Emo: کوتاه شدۀ emotional (احساسی). گونه ای از موسیقی راک که مشخصۀ آن آهنگ های ملودیک و اشعار احساسی و عاشقانه است [مترجم].[۷] Change Your Mind[۸] 7 Minutes in Heaven[۹] General Hospital[۱۰] Blade Runner[۱۱] Blade Runner 2049[۱۲] Game of Thrones[۱۳] Grey’s Anatomy[۱۴] Baby, It’s Cold Outside[۱۵] Every Breath You Take[۱۶] Blame It (On the Alcohol)[۱۷] Blurred Lines[۱۸] Jude Law and a Semester Abroad[۱۹] Work[۲۰] As Lovers Go